[บ่นๆๆๆ]เซ็งอ่ะ ชีวิตต้องมาผจญกับมะเร็ง
posted on 03 Dec 2009 14:29 by chipsaku in Somethingกราบสวัสดีงามๆบนพื้นบล็อกแห่งนี้
หลังจากที่ดองไว้นานน้านนานมาก
ด้วยเหตุผลบางประการ ส่วนหนึ่งก็เป้นเพราะติดงานการเรียนอยู่
แต่ก้กลับมีเรื่องหนักอกกลุ้มใจอยู่มากมายเหมือนกัน
เฮ้อ...
ทำไมมันต้องมาเกิดขึ้นกับเรานะ
ตอนนี้ชีวิตผมต้องมาผจญกับ "มะเร็ง" ที่มาคอยบั่นทอนทำลายชีวิต
*มะเร็งในที่นี้ หมายถึงสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง...ไม่ได้หมายถึงโรคร้ายแต่อย่างใด
มันตามราวีผมอย่างไม่ลดละ
หลังจากที่พลาดจากเป้าหมายแรกด้วยกันทั้งคู่
มันตามมายังเป้าหมายที่สอง
มันเกาะแกะติดตามเป้าหมายอย่างไม่ลดละ
เจตนาของมันก็คือ...
*นี่เป้นการคาดเดาที่น่าจะมีความเป้นไปได้ประมาณ 70%
กวน อวัยวะส่วนที่ใช้เดินของผม...
โอ้ว มาย ก๊อด!!!
ทำไมกัน ทำไมถึงต้องทำอย่างนี้ด้วย
จากเดิมที่เคยพูดกันดีๆ
พอมีไอ้มะเร็งนี้เข้าไปอยู่ในกลุ่มเขา
ท่าทีก็เริ่มเปลี่ยนไป...
จากที่เคยพูดคุยได้อย่างปกติ ก็เริ่มตีตัวออกห่าง
ไม่พุดไม่จา ไม่สนใจใยดี...
แล้วเพื่อนๆในกลุ่มของเป้าหมาย
ก็ได้ทำการ
"กั๊ก..." กันอย่างต่อเนื่อง
ไม่เข้าใจจริงๆ
ถ้าไม่ชอบก็บอกกันตรงๆก็ได้ ทำไมต้องกั๊กกันด้วย
T-T อยากร้องไห้เป็นภาษาหมีควาย
ตอนนี้ก็เลยอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เท่านั้นยังไม่พอ มันยังตามสนิทชิดเชื้อกับเพื่อนๆในกลุ่มของเขา
มันเข้าไปได้ แต่พอผมพยายามจะเข้าไปก็จะโดนกั๊ก...
เฮ้อ...
แต่ที่เลวร้ายที่สุด...
คือ อันนี้อาจจะต้องบอกว่าตัวเองเลวไปหรือเปล่าก็ไม่รู้
แต่ก็เหมือนพยายามมองหาเป้าใหม่
ก็ได้มีการเข้าไปพูดคุยกันบ้างกับสิ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นเป้าที่สาม...
...
...
...
มันก็ยังตามมาราวีกับเป้าที่สามอีก...
ไอ้ มะเร็ง เอ้ยยยยยยยย
โอ้ย ตูอยากจะบ้าตาย...
ก็ประมาณนั้นล่ะครับเรื่องเลวร้ายในชีวิต
เอาล่ะ ได้บ่นแล้วมีความสุขในระดับหนึ่ง
เฮ้อ...เว้นเยอะหน่อยนะครับเอ้นทรี้นี้
แต่ก็ตามอย่างที่เคยทำ กูเบื่อ กูเซ็ง กูเครียด กูเขียน
อย่างวันนี้เข้าไปคุยด้วยก็ไร้การตอบสนอง...
จะทำอย่างไงดีว้า?
...โอ้ย หรือจะแสดงปาติหานให้มันตายๆไปเลยดี...
(คนตายน่ะเรานะ ไม่ใช่ใครที่ไหน)
เฮ้อ...ก็ได้แต่กลุ้มใจไปวันๆ
แถมไอ้มะเร็งนั่น คำจำกัดความของมัน ผมให้ได้สั้นๆเลยนะครับ
"ตอแหลโคตรๆ"
เกิดมาไม่คิดว่าจะต้องมาเจอกับสิ่งมีชีวิตที่ตอแหลได้เยี่ยงนี้เลยให้ดิ้นตายสิ
ตอนนี้ผมอยากจะได้เดธโน้ตมาเขียนชื่อมันให้ตายๆไปซะได้จริงๆ
ถึงมันอาจจะไม่ทำให้อะไรดีขึ้นก็ตาม
ผมก็ไม่เคยไปทำอะไรให้กับมันก่อนเลยนะ...
ไม่เข้าใจจริงๆว่าจะจองเวรจองกรรมอะไรกันนักหนา
หาความจริงใจก็ไม่ได้
ตอนนี้เพื่อนๆก็ยุ่งๆกันหมดไม่รู้จะไปลงกับอะไรดี
ที่บ้านก้อย่างเคย ปัญหามากมายสารพัดสารเพ
โอ้ยยยยย ชีวิตมันจะมีปัญหาอะไรเยอะแยะว้า....
จบๆๆๆ
เอาเป็นว่าบ่นเรื่องชีวิตมันแค่นี้พอ...
มาเรื่องเกม ตอนนี้อยากเล่นไบโอฯ กับบาโยฯ
งืมๆ สาวแว่นสุดยอดอีกแล้ว
แต่ที่เด็ดที่สุดของช่วงนี้เห็นจะหนีไม่พ้นมาริโอ้เป้นแน่แท้
มันจอร์จมากเล่นได้ถึง 4 คน
สิ้นปีนี้ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดก้น่าจะได้เล่นข้ามปีกันอ่ะนะ
การ์ตูนช่วงนี้ไม่ได้ดูอะไรเลย
แต่ได้มือถือใหม่แล้ว ตบมาใช้...
ก็แค่ Nokia N70 ธรรมด๊า ธรรมดา
แต่สำหรับคนที่ใช้ 1110 มาร่วม 3 ปีอย่างผมนี่ถือว่าจอร์จมากๆ
ฟังเพลงก้ได้ ถ่ายรูปก็ได้ ถ่ายวิดีโอก็ได้
แหมมันซึ้งจริงๆ
ช่วงนี้กำลังนั่งบ้าบาคุมังอยู่ เขียนงี้ถูกไหม อืมๆช่างเถอะๆ
พอได้อ่านรวมเล่มแล้วก็ได้รับรู้ถึงความจอร์จของมัน
ก้ไปตามหาอ่านเอาในเน็ตจนถึงตอนล่าสุดกันเลยทีเดียว
แหม มัน ได้ อีก...
(ปัจจุบันรวมเล่มที่ซื้อมา ดองอยู่ที่เป้าหมายที่สอง
ซึ่งไม่รู้ว่าจะคืนเมื่อไหร่? - -")
เรื่องสุดท้ายเรื่องเรียน
เทมอนี้เรียนไม่หนัก แต่งานดูเหมือนจะเยอะ...
แต่ถ้ามองจริงๆมันก็ไม่ค่อยเยอะนะ...
แต่พวกชอบดองมาทำกันตอนใกล้ส่งเสียมากกว่า
ก็นะ...ก็เอาเป็นว่าสู้ๆต่อไป
งั้นวันนี้จบแค่นี้ดีกว่า สวัสดี
ปล.ไอ้มะเร็งเฮงซวยไปตายซร้า.....
ปล2.ถึงจะบอกว่าไม่ได้คุยกันแต่ก็ดูเหมือนจะเป้นห่วงกันนิดๆแหะ...
ปล3.ช่วงนี้ผ่านมาตีแบด กระโดด แล้วก็ลง...เท้าพลิกกันเลยทีเดียว - -
ปล4.อยากมีแฟนกับเขามั่ง...ทำไมต้องโดนกั๊กด้วยว้า...
ปล5.ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เลนเกมเลย
ปล6.ชินโชวริวเคนจอร์จมาก!!!
จบเหอะ สวัสดี...
