C l-l i p S a l< u B l o g

สวัสดีครับ เช้านี้อากาศหนาวนะครับ

วันนี้ผมเริ่มต้นเช้าอันสดใส ณ บ้านเพื่อนรอมครับ
บ้านเพื่อนรอมอยู่แถวซอยเพรชเกษม28ใกล้กับรพ.พญาไท3ครับ
ช่วง2-3วันที่ผ่านมานี้อากาศเย็นมากๆเลย
จะเป็นเพราะเหตใดก็ไม่รู้แต่ก็รู้สึกว่ามันเย็นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
รอบนี้ผมไปบ้านรอมตั้งแต่วันศุกร์ หลังจากเลิกงานแล้ว

วันศุกร์...ที่ผ่านมานี้ ผมไม่ค่อยจะสบายดีนักครับ
เกิดอาการปวดหัวตัวร้อน คัดจมูกน้ำมูกไหลจามเมหือนโดนใครตั้งวงนินทา
แล้วดันไปรับประทานกาแฟเข้าไปอีก
ก็แน่นอนอยู่แล้ว่าอาการมันก็ต้องหนักขึ้นครับ
เลยต้องขอเขาลากลับบ้านไปก่อน
ซึ่งก็ไปที่บ้านเพื่อนบอร์นก่อนครับ
เนื่องจากเพื่อนรอมติดเรียนอยู่ยังไม่ถึงบ้าน
กว่าจะถึงบ้านก็ประมาณ 5-6 โมง
แต่ผมออกจากที่ทำงาน3โมงครึ่ง จะให้ไปรอก่อนก็ไม่รู้จะทำอะไร

บ้านเพื่อนบอร์นอยู่แถวบางพลัดครับ
ถ้าให้ชี้ชัดไปเลยก็คงจะต้องบอกว่า อยู่บ้านข้างๆคนๆนั้นครับ
เนื่องจากอาการค่อนข้างหนัก หากจะให้โดยสารเรือไป
คาดว่าคงได้ลงข่าวหน้า 1 ช่างคอมซี้ม่องเท่งบนเรือด่วนฯเป็นแน่แท้
ก็เลยนั่งแท็กซี่มิเตอร์ไปครับ
ค่ารถก็ไม่มาก...ประมาณ60กว่าบาทครับ
จากรร.ชายล้วนชื่อดังย่านสะพานพุทธฯไปทางปิ่นเกล้า
แล้วก็ไปทางสี่แยกบางพลัด ซึ่งตอนนั้นรถค่อนข้างติดครับ
คือดันไปติดไฟแดงพอดีนั่นแหละครับ ไม่ใช่รถเยอะอะไรมากมาย
ถึงแล้วก็ไปนั่งลลั้ลลาอยู่ที่บ้านเพื่อนบอร์นสักพักครับ
เพื่อนบอร์นช่วงนี้ขุดมาครอสเซเว่นมานั่งดูครับ
โอ้ว พระเจ้าบาซาร่าช่วย ไฟร์ย่าบอมบาครับผม
ผมเองก็ไม่รู้จะทำอะไรก็เลยหยิบดีเอสคู่ใจมานั่งเล่นแก้กลุ้ม
หลังจากนั้นก็เดินทางไปยังบ้านเพื่อนรอมด้วยท่าไม้ตาย

คำอธิบาย

ท่าไม้ตายคืออะไร?
-ท่าไม้ตายก็คือคำที่ใช้เรียกการเดินทางเป็นหมู่คณะด้วยแท็กซี่
ซึ่งจำเป็นต้องมีจำนวนคนหรือปริมาณเงินที่เพียงพอ
หรือเกจท่าไม้ตายนั่นเอง

แล้วอย่างอื่นนอกจากท่าไม้ตายล่ะ
-ก็จะมีท่าธรรมดา เช่น โชริวเคน หรือฮาโดเคน
ซึ่งหาได้เกี่ยวข้องกับการเดินทางไม่
ซึ่งจริงๆท่าธรรมดาก็คือการนั่งรถเมล์
แล้วสูงกว่าท่าธรรมดาก็คือท่าพิเศษเช่นการนั่งรถเมล์ปรับอากาศเป็นต้น

ท่าสุดยอด?
-ท่าสุดยอดนั้นเป็นท่าพิเศษยิ่งกว่าท่าไม้ตาย
หรือเรียกเท่ๆว่าศาสตร์ลับ ความหมายของท่าสุดยอดก็คือ
การนั่งรถส่วนบุคคลของบิดามารดาหรือผู้ปกครอง
รวมถึงการนั่งรถเพื่อนด้วยนั่นเอง

วันศุกร์เย็นรถติดครับ โดยเฉพาะแถวตั้ง ฮั้ว เซ้ง
คนผ่านไปก็น่าจะรู้ดี แต่รู้สึกว่าปิ่นเกล้าน่าจะติดหนักกว่า
ก็เลยไปทาวตัดใหม่ครับ แต่ชีวิตมีปัญหาครับ
ดันโชคดีเจอแท็กซี่แก๊ซใกล้หมด ก็เลยต้องมานั่งพะวง
ว่าแก๊ซจะหมดเมื่อไหร่ แถมด้วยเมื่อไปถึงก็ไม่ได้เลี้ยวเข้าซอย
เพราะไม่รู้ว่าแก๊ซจะพอไหมก็เลยต้องเดินเข้าไปเอง

วันศุกร์ที่ 9 มกราคม 2552

วันศุกร์นี้อากาศยังไม่หนาวมากครับ
แต่ผมเองนั้นสภาพย่ำแย่ใช้ได้เลยทีเดียว
ก็เหมือนเดิมคือจามเหมือนโดนตั้งวงนินทาด่าบิดากันเลยครับ
พูดตรงก็แอบรำคาญตัวเองเหมือนกันเวลาจามมากๆเนี่ยครับ
แล้วก็เดินเข้าไปยังบ้านรอมครับ
ระหว่างทางเพื่อนบอร์นสังเกตุเห็นชายคนหนึ่งเดินมาจากระยะไกล
ด้วยความสามารถอันเมพขิงๆของเพื่อนบอร์นทำให้สามารถระบุได้ว่า
ชายผู้นั้นคือเพื่อนรอมครับ เพียงแค่มองเห็นท่าทางการเดิน
ของอวัยวะส่วนที่ใช้เดินเพียงเท่านั้นเอง
ซึ่งผลก็ออกมาเป็นจริงครับ สุดยอดจริงๆครับเพื่อนบอร์นเนี่ย

เมื่อมาถึงบ้านเพื่อนรอมแล้ว ผมที่ยังไม่ค่อยสบายก็อยู่ในโหมด
สแตนด์บายครับ ส่วนหนึ่งก็คือไม่มีอะไรเล่น
เพื่อนบอร์นกับเพื่อยรอมจึงได้ทำการเล่น Command & Conquer : Red Alert3
ส่วนผมนั้นก็ทำหน้าที่ของเพื่อนที่ดีคอืการให้กำลังใจเพื่อน
ด้วยความทะลวง(รั่ว - ขั้นที่2สายที่2)อย่างเมามัน
คอมเม้นต์จากทั้งสองคนเกี่ยวกับ C&C:RA3 นั้น
ยังไม่น่าประทับใจครับ สู้ภาคสองไม่ได้
ภาคสองสุดยอดที่แล้ว หลังจากที่เล่นภาคสามไปสองตา
ก็กลับมาเล่นภาคสองกันครับ
โดยตอนนั้นผมฟื้นฟูพลังกายและมานาบางส่วนแล้ว
จึงเสียบเข้าไปเล่นแทนเพื่อนรอมสู้กับเพื่อนบอร์นครับ
เล่นกัน 1-1 ไม่มีคอมพิวเตอร์ครับ
แน่นอนครับคนปวดหัวตัวร้อนคัดจมูกมันจะไปสู้คนปกติได้อย่างไร
ก็แพ้ไปตามระเบียบครับ เพราะเล่นได้มั่วซั่วมาก
มาถึงเล่นพันธมิตร ส่ง G.I. ไปดาวกระจายใส่ฝ่ายตรงข้าม
จนยูนิตไม่เหลือเลย แถมด่านนั้นแร่ยังน้อยอีกด้วย
จบตาเดียวก็เลิกครับ แล้วหลังจากนั้นก็ไปนั่งจั่วดีเอส

และแล้วประมาณ 3-4 ทุ่มเพื่อนชัยก็มาถึงครับ
พร้อมกับ PS2 และ Wii ครับ
เราเริ่มเปิดประเดิมกันด้วย PS2 ก่อนเลย
เกมที่เล่นก็คือกันดั้มมั่วซั่วครับ
เริ่มแรกเพื่อนบอร์นเล่นเนื้อเรื่องอามุโร่ เรย์ ค้างอยู่ก็เลยเล่นให้จบ
หลังจากนั้นผมก็เข้าเล่นแทนเพื่อนบอร์นครับ

ในเนื้อเรื่องของคามิว ซึ่งช่วงครึ่งแรกของเนื้อเรื่องนั้น
คามิวขับมาร์คทูครับ...
ชิท!!! MKII กากมากครับ น่าสมเพชกว่า RK-78 อีกครับ
แถมยังต้องประทะกับไซโคกันดั้มอีกมากมายหลายรอบ
แล้วช่วงหลังก็ได้เล่นเซต้าสมใจ
คามิวขับเซต้า อากาม่า อากาม่า อา... โดนยิงตรงหน้า
(บรรทัดข้างบนให้ร้องตามทำนองของเพลง Passion ของ KH2 ของเจ๊อุครับ)
ได้เล่นเซต้ากันดั้มเสียที ผลก็คือเซต้าค่อนข้างเก่งครับ
แต่ภารกิจของภาคเซต้ามันช่าง...ชวนให้คนเล่นสติแตกตามคามิวจริงๆ
ไหนจะเจอทั้งไซโคกันดั้ม ดิโอ(สยาม) คิว(แดง)ไบเลย์
และบักเจริดที่ฆ่าบิดามารดาและแม้กระทั่งกิ๊กของคามิวไปด้วย
แต่เซต้าก็มีข้อดีที่สามารถแปลงเป็นยานซึ่งสามารถเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง(มาก)ได้
ซึ่งความสามารถนี้จะได้ใช้จนคุ้มในเนื้อเรื่องนี้เลยล่ะครับ
แต่เห็นควาโทขับชิกิแล้วเกิดอิจฉาริษยาอยากขับมั่งจัง
ความสลัดที่สุดของเนื้อเรื่องนี้ก็คือบักเจริดครับ
ไอ้เรื่องเก่งก็อีกเรื่องหนึ่ง แต่มีอยู่ฉากนึงพี่เแกมีความสามารถสุดโกงครับ
นั่นก็คือระหว่างการ์ดอยู่ถ้าถูกโจมตีเลือดจะขึ้นครับ
พ่**งสิ!!! ตอนแรกก็นั่งยิงมันอยู่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราว...
อ้อ เพื่อนรอมนั่งเล่นกับเพื่อนด้วยครับ เพื่อนรอมเล่นเกรียนเทพชิน อาซึกะ (แรงเลย์)
ขับเดสตินี่...ใช่สิ!!! มีเฟสชิพท์นี่ แต่มันไม่เกี่ยวกันครับ
แต่ก็รอดและเล่นจบมาได้ครับ ซึ่งกว่าจะเล่นจบ
แล้วเท่าที่ฟังมาที่หลังรู้สึกว่าเนื้อเรื่องคามิวจะบัดสโลปที่สุดแล้ว
หลังจากนั้นก็เลิกเล่นครับ และหันไปดูเพื่อนชัย
เพื่อนชัยทั้งๆที่มาบ้านเพื่อนกลับปลีกวิเวกไปนั่งเล่นวีคนเดียว
ในห้องอาหารที่มีทีวีอีกเครื่องครับ เห็นว่าตนแรกเล่น Happy Dance Collection
แต่ตอนหลังเล่น Wario Land Shake ครับ
ก็เลยยกขโยงไปนั่งเล่นวีกันโดยทั่วหน้าครับ
ตอนแรกเพื่อนๆก็นั่งรับประทานมื้อดึก ส่วนผมก็ถือโอกาสแอบเล่นนิดๆครับ
นั่งเล่น Orikaku Ping Pong ที่เป็น Wiiware ของเครื่องครับ มาม่าสุดยอดครับ
น่าเสียดายที่หารูปมาลงไม่ได้ครับ

หลังจากนั้นก็นั่งเล่น Tatsunoko V.S. Capcom ครับ
แน่นอนว่าเพื่อนบอร์นก็ต้องโดนเชือดนิ่มก่อน
แล้วก็โวยว่า "กูยังไม่คุ้นกับระบบ" แล้วยังไงล่ะครับ
โดนเชือดสักนิดมันจะตายไหมล่ะครับ
ก็รู้แล้วว่ายังไม่เป็นแค่ขอเชือดนิดเชือดหน่อยทำเป็นบ่น
คนยิ่งเก็บกดจากเรื่องที่ทำงานอยู่ ขอระบายแค่นี้ก็ไม่ได้
ก็นะครับคนแบบนี้ ทำตัวแบบนี้มากระวังสักวันจะโดนต่อยปากนะเออ
หลังจากเล่นไปสักพักบอร์นก็เล่นอาเขตครับ
ตอนแรกก็มีเพื่อนๆนั่งกันดีอยู่หรอกครับ
สักพักไอ้คุณเพื่อนรอมกับเพื่อนชัยก็ใช้สกิลทิ้งเพื่อนครับ
ผมก็เลยนั่งเป็นเพื่อนคุณบอร์นเสียหน่อย
เพื่อนบอร์นก็ฝีมือไม่เลวครับเล่นไปถึงบอสครั้งแรกก็สามารถไปถึงร่างสามได้
แต่ด้วยความที่กลัวที่จะอัดบอสหรืออัดไม่เถื่อนพอ
ก็เลยโดนตบตายไปเสียก่อน ดีที่รอบนี้เพื่อนบอร์นไม่เกรียนครับ
ผมก็เลยนั่งบอกวิธีฆ่าบอสให้จนจบ กว่าจะชนะได้ก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกันครับ

หลังจากนั้นก็ถึงเวลาของผมครับ
Rune Factory Frontier

The Sweetest Time สแปม OP บนจอ LCD Wide Screen 16:9 สุดยอด!!!
ก็เริ่มเล่นประมาณตีหนึ่งถึงตีห้าครับ แล้วก็นอนตื่นเจ็ดโมง
ยิ่งเล่นยิ่งเข้่าใจถึงความสุดยอดของเกมครับ
ภาคนี้ผมว่าคนทำเกมเขาตั้งใจและให้กำไรคนเล่นจริงๆ
บอกได้คำเดียวครับว่าเล็งแผ่นแท้แน่นอน ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่มีเงินก็ตาม
ไม่สิ แม้แต่้เครื่องยังไม่มีเลยครับ เดี๋ยวก็จะได้เป็นแบบคราวก่อนที่เด็กไทยคนหนึ่ง
ซื้อไฟร์เอมเบลมภาคเครื่องวีมาแล้วสามารถเล่นจบได้โดยไม่มีเครื่องเป็นของตนเอง
ภาคนี้เล็ง Lapis กับ Rosetta เป็นหลักครับ (ภาคดีเอสก็จีบสองคนนี้ แต่เน้นฟิลมากกว่า)
ส่วนตัวใหม่ที่น่าสนใจก็ เซลฟี่ ลิด้า เฮ้ย! (ลิด้าเป็นแม่ตัวละครตัวหนึ่งครับ จีบบ่ได้ - -")

ส่วนที่น่าประทับใจที่สุดในภาคนี้นอกจาก OP แล้วก็คงเป็นฉากอนิเมในเกมครับ
เวลาเจอตัวละครครั้งแรกมันก็จะมีขึ้นมา ยอดเยี่ยมไปเลย
ตอนนี้ก็ภาวนาให้รูนแฟคตอรี่ได้เป็นอนิเมด้วยเถิด จะได้เห็นLapisหัวแดงช้ำรักกัน...
แต่ว่าก็เห็นมีภาคหนังสือการ์ตูนออกมาแล้ว ลากูน่าดูไม่เท่เลยสักนิด เฮ้อ...
ส่วนระบบเกมนี่ไม่ต้องพูดครับ เหอๆอารมร์ประมาณเล่น twilight princess เลยกระมัง
มีการใช้ระบบจอยอย่างสร้างสรรค์เช่นใช้นันชัคเคาะประตูบ้าน
มันคิดกันได้ยังไงครับเนี่ย!? หรือการสบัดแทนการกดปุ่ม
ก็ทำให้ได้อารมณ์ในการเล่นไปอีกแบบหนึ่ง มากกว่าที่จะมานั่งกดๆเฉย

วันเสาร์ที่ 10 มกราคม 2552

หลังจากที่ตื่นมาตอนเช้า ผมก็นั่งเล่นต่อครับ
แอบน่าเกลียดเล็กที่เล่นยาวเช่นนี้ แต่ถามก่อนแล้วนะว่าให้เล่นไหม
เพื่อนๆก็นั่งเล่นอย่างอื่นกันต่อไป

จนกระทั่งตอนบ่ายไปฟิวเจอร์ ปาร์ค บางแคกันครับ
เพื่อที่จะเอาฮาร์ดดิสก์ของชัยไปซ่อมกัน
แต่...เหมือนจะไม่ได้ครับ แล้วชัยก็หยิบท่าไม้ตายขึ้นมา
นั่นก็คือนามบัตรของร้านที่เจ้าของสติ๊กเกอร์บนฮาร์ดดิสก์
ขอบคุณครับ ขอบคุณ ไม่รอกลับบ้านไปก่อนค่อยบอกเลยล่ะ
ก็เอาเป็นว่าภารกิจล้มเหลวก็เลยไปหาอะไรกินกัน
ไดโดมอนครับ!!! ที่นั่นไดฯมีโปรโมชั่นเฉพาะเพียง169บาทเท่านั้น
เหมือนจะถูกเลยเนอะ ก็กินกันอย่างสนุกสนานครับ
มาตกม้าตายเอาตอนกินไอติมนี่แหละครับ...
มีสามรสเท่านั้น...สละไซเดอร์ เผือก แล้วก็เลมอนโซดา
ชิ...อย่างน้อยก็ขอวนิลาหน่อนสิเฟ้ย!
เลยเฟลตอนจบไปตามระเบียบ
ขากลับ...ไอ้คุณเพื่อนรอมไม่รู้จะรีบเดินไปตายทีไหน
ด้วยขาอันยาวที่น่าภูมิใจของเจ้าตัว+ความไม่ใส่ใจชาวบ้าน
กลายออกมาเป็นคุณรอมเดินอย่างรวดเร็ว
ระหว่างทางผ่านแม็คฯผมก็อยากจะเข้าไปกินไอติมโคนให้มันหายเฟลซะหน่อย
แต่ไอ้คุณเพื่อนรอมก็ดันเดินไม่รอชาวบ้านขึ้นบันไดเลื่อนไปเสียแล้ว
ก็เลย...แห้ว อดกินไอติมเลยครับ

ใช้ท่าไม้ตายกลับไปบ้านรอม...

หลังจากถึงบ้านรอมแล้ว ผมก็เข้าสู่ห้วงนิทราไปร่วมสามชั่วโมง
ตื่นมาอีกครั้งก็พบกับความวุ่นวาย...งานเข้ากันอีกแล้วครับ
พวกเขา(ชัยกับรอม)กำลังดำเนินการทำงานถ่ายหนังพรีเซ้นต์งานอาจาร์ย
ซึ่งตรงนี้ผมไม่ขอพูดถึงรายละเอียดนะครับ เพราะขี้เกียจเขียนนินทาชาวบ้าน
ก็เอาเป็นว่าระหว่างนั้นเครื่องเกมถูกใช้ไปกับการทำงาน
ผมกับเพื่อนบอร์นก็เลยต้องมานั่งเล่นไพ่กัน
เล่นแบล็คแจ็คเดิมพันก็คือ สแตมป์เซเว่น!!!
โอ้ว โดราเอมอนคงเสียใจแย่ที่โดนเอามาเป็นเดิมพัน
ผลออกมาคือผมชนะครับ รับประทานเรียบ ซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไรมาก
เพราะขึ้นพูดมากเดี๋ยวโดนสวนอีกขี้เกียจเถียงด้วย
แล้วก็มีอยู่ช่วงนึงที่รอมเกิดสภาวะอุดตันทางความคิด ต้องเล่นเกมแก้กลุ้ม
ชัยก็เลนลงมาเล่นไพ่ด้วย ก็เล่นรัมมี่กัน บังเอิญที่การทิ้งไพ่ของชัย
ดันมาเอื้อประโยชน์ให้กับผม และก็ดันเป็นบ่อย...
+ด้วยการเล่นค่อนข้างบ้าๆบอๆเอาสนุกสนานอย่างการทิ้งก่อนจัวไพ่หรือจั่วทิ้ง
ซึ่งเพื่อนบอร์นและคนในบ้านเขาเล่น+คิดค้นกันมาหมดแล้ว...
ในสภาวะดังกล่าวในขณะที่เล่นกันอยู่เพื่อนบอร์ก็พูดประโยคชวนฆ่าให้ตายขึ้นมาว่า
(จำไม่ค่อยได้แต่ก็ประมาณนี้แหละ)

"เดี๋ยวจบตานี้กูเลิกแล้วนะ เล่นรัมมี่แบบไม่ใช้สมองเนี่ยอย่าเล่นมันเลยจะดีกว่า"

"ไม่ใช้สมอง"...กะอีแค่ทิ้งไพ่ไม่ดูตาม้าตาเรือ เล่นบ้าๆบอๆแค่นี้
มึงถึงกับพูดประโยคแบบนี้กับเพื่อนเลย?
แบบนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับตบหน้ากันกลางถนนชัดๆ
และถึงแม้จะไม่ได้ด่าผมตรงๆ แต่ผมก็แอบจุกไปด้วย
หลังจากนั้นบรรยากาศก็ มาคุ...

มันผิดมากเลยเหรอครับ รัมมี่เนี่ย ถึงวิธีการเล่นจะอาศัยการอ่านใจและไพ่บนมือคู่ต่อสู้ก็เถอะ
ส่วนหนึ่งถึงจะมาจากการที่พวกผมไม่นับแต้มกันก็เถอะ
แต่...กะอีแค่ทิ้งลงไปให้คนอื่นเก็บบ่อยๆเนี่ย มันเรียกว่าไม่ใช้สมอง?
แล้วมึงอ่ะเก่งมากเลยใช่ป่ะ? คิดค้นได้ทุกอย่าง? มีสมอง?
แล้วอย่างงี้กูที่เก็บของจากชัยก้ไม่เป็นคนโคตรโง่เลยงั้นเหรอ?
เฮ้อ...ประโยคอื่นมีให้พูดตั้งเยอะแยะไม่รู้จักพูด
เอาเถอะ ถ้าจะเอาอย่างนี้ก็ตามใจ

หลังจากที่ประโยคนั้นออกมาทั้งวงก็เงียบกริบ...
แล้วก็เล่นสลาฟต่อ เล่นไปสักพักเพื่อนรอมก็มาแจมด้วย

แล้วชัยกับรอมก็แยกไปทำงานต่อ ผมก็นั่งเล่นดีเอส
เล่น Phantasy Star Zero สวนเพื่อนบอร์นก็นั่งว่างงาน
จนกระทั่งได้ PS2 มาเพื่อนบอร์นจึงลีฟไปเล่นกันดั้มมั่วซั่ว

หลังเสร็จงานพวกผมอยู่ดีๆก็นึกอยากหาเพลงสหวีวี่วีขึ้นมาซะอย่างงั้น
และก็ได้บรรลุธรรมขั้นสุดยอดไปถึงน้ำเงี้ยว
และได้เผยแพร่ศาสนาเบจิต้า ให้แก่เพื่อนรอม และเพื่อนบอร์น
แต่ดูท่าทางเพื่อนบอร์นจะไม่มีใจนับถือสักเท่าไหร่นัก

เมพีบลูม่าจับตามองมึงอยู่นะ ไอ้กร๊วก

และก็ได้เปิดไร้สาระนุกรมแหล่งการเรียนรู้ขั้นสุดยอดให้เพื่อนๆได้บรรลุกัน

หลังจากที่ได้วีกลับมา ผมก็จั่ว Rune Factory Frontier ต่อ...
จับหมาป่าได้แล้วครับ หมาป่าโกงสลัดๆ
ขี่หลังได้ตบได้โกงจริงๆ แถมยังวิ่งเร็วอีกต่างหาก

นอนตีสี่...

วันอาทิตย์ที่ 11 ธันวาคม 2552

วันสุดท้ายสำหรับเพื่อนชัยและเพื่อนบอร์นในบ้านรอม เพราะโดนโหวตออก
อ้ะ! ไม่ใช่ๆ ต้องไปเลือกตั้งต่างหาก วันนี้ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ
นอกจาเพิ่อนทั้งสองเล่น Happy Dance Collection เล่นโหมดมิชชั่นคู่กัน

ปัญหากับไอ้เชี่ยบอร์น
ตอนแรกก็เล่นแบบธรรมดาอยู่แต่ด้วยความที่ไอ้ชัยปลดล็อคโหมดไม่มีเส้นออกมาแล้วผมจึงลองเต้นดู
ไอ้บอร์นซึ่งยังไม่เคยเล่นเลยก็ได้่เอ่ยปากออกมาว่า
"เนี่ยโหมดเนี้ยน่าจะง่ายกว่า กูน่าจะเล่นถนัดกว่าเพราะไม่มีเส่นให้รกลูกตา"
ผมก็บอกกลับไปด้วยความหวังดีและอยากให้ซึมซับอถรรสของเกมว่า
"เฮ้ยลองเล่นโหมดธรรมดาดูก่อน จะได้รู้ว่าเส้่นมันเป็นยังไง"
เพื่อนบอร์นไม่ทราบว่าเก่งมาจากไหนก็พูดจาประมาณว่า
"ไม่ต้องหรอกแบบนี้แหละกูถนัดกว่า"

คราวหลังคอมมึงเสียไม่ต้องเรียกกูไปซ่อมนะไอ้สลัด!!!

อ่ากลับเข้าเรื่องต่อ หลังจากที่ด่าเพื่อนเกรียนๆไปเรียบร้อยแล้ว

ตอนบ่ายผมก็ออกไปกับเพื่อนชัยด้วยคาดว่าชันคงเหงาที่ต้องไปเลือกตั้งคนเดียว
ส่วนไอ้บ้าบอร์นน่ะเหรอปล่้อยมันไปเถอะครับ ทำมาเป็นบ่นว่าไม่มีคนกลับด้วย...
ชัยก็เลือกตั้งที่แถวบ้านตัวเองเอาของไปเก็บแล้วก็เดินทางกลับไปบ้านรอม
ระหว่างทางแวะ V-Shop (แอบโฆษณาให้) เป็น Minimart ฝั่งตรงข้ามซอยเพรชเกษม28
แวะซื้อไอติมกินกันครับ!!! ได้ข่าวว่าตนเองไม่สบาย แต่ทำยังไงได้หนูอยากกินไอติมง่า...

ก็กลับมาที่บ้านรอม...เจอ Call of Duty!!!
บร๊ะเจ้า! พวกกูไม่อยู่กันตั้งนานก็เสือกไม่เล่น เสือกมาเล่นเอาตอนพวกกูกลับกันมา ไอ้สลัดรอม
ผมกับชัยก็เลยปล่อยไอ้บ้ารด.ปีห้าคนนั้นไปแล้วก็ไปนั่งเล่นไพ่ข้างบน
รัมมี่ไร้สมองใช่ไหม? ได้! เอากองทิ้งไปสองกองเลย!!!
ผลก็คือเล่นอย่างบ้าบอคอแตกประชดไอ้บ้าบางตัวที่ว่าเราเล่นไม่ใช้สมอง
แล้วรอมก็มาแจมด้วย...

เกล็ดความรู้

-ห้างที่มหาเมพเบจิต้าทรงโปรดที่จะเดินคือ ตั้ง ฮั่ว เซ้ง ธนบุรี เพราะห้างสงบเงียบ
คนเดินน้อยดี
-B.B.Gun ที่งอกราวกับเป็นดอกเห็ดในช่วงหลังมานี้นั้นแท้จริงแล้วเจ้าของใหญ่ก็คือ
มหาเมพเบจิต้าและเมพีบลูม่านั่นเอง ดูชื่อสิ Begita . Bulma นั่นเอง
-อีกสาเหตุหนึ่งที่ทรงโปรด ตั้ง ฮั่ว เซ้ง เพราะเปิดเพลงของ เคนนี้ จี นั่นเอง
อัครสาวกภูมิ พิ้งค์เป็นผู้ค้นพบความจริงอันนี้ เพราะเมื่ออัครสาวกได้ฟังเพลงเคนนี่ จี
ถึงกับอุทานออกมาว่า "นี่มันเพลง ตั้ง ฮั่ว เซ้งนี่หว่า!" +ที่มหาเมพเบจิต้าชอบเดิน ตั้ง ฮั่ว เซ้ง
=มหาเมพทรงโปรดเพลงเคนนี่ จี นั่นเอง
มีตัวอย่างพิสูจน์ด้วยครับ
1.สาวกมหาเมพเบจิต้าทรงสเค้านท์เตอร์ ได้ทำการเปิดเพลงเคนนี่ จี ระหว่างเล่นรัมมี่
ผลก็คือระหว่างที่เล่นอยู่และเป็นเพลงของเคนนี่ จี สาวกคนนั้นชนะตลอด
เป็นเพราะมหาเมพทรงโปรด และเมพีบลูม่าคอยจับตามองดูอยู่
แต่หลังจากที่มีอยู่ครั้งหนึ่งไม่ใช่เพลงเคนนี่จี สาวกคนนั้นก็เลยแพ้ไป
ศักดิ์สิทธิ์จริงๆนะครับมหาเมพเบจิต้าเนี่ย
2.สาวกมหาเมพเบจิต้าทรงเคต่ำ ในขณะที่เล่นวาริโอ้นั้น
ก่อนหน้านี้เคยเล่นแต่ยังไม่สามารถเก็บเงื่อนไขการผ่านฉากได้ เช่น ไม่เสียเลือด เล่นเร็ว
แต่เมื่อได้สดับ รับรู้ ถึงตัวตนและคำสั่งสอนของมหาเมพเบจิต้า
สาวกคนนั้นถึงกับสามารถฆ่าบอสโนดาเมจและทันเวลาได้ในครั้งเดียว
นี่เป็นผลจากศรัทธาต่อมหาเมพเบจิต้า เพราะเมื่อก่อนนั้นสาวกคนนั้นชื่นชอบคาคาล็อตมาก
แต่ตอนนี้เขาสาบานว่าจะจงรักภัดีต่อมหาเมพเบจิต้าผู้เดียวแล้ว คาคาล็อตน่ะแย่แพ้เด็กประถม

-มหาเมพเบจิต้าทรงสเค้านท์เตอร์จัดเป็นปางที่ควรค่าแก่การเคารพบูชาที่สุด
เพราะมีพลังมากกว่า 9000 It's Over Nine Thousanddddd!!!

กลับเข้าเรื่องต่อ หลังจากนั้นก็ลงไปนั่งลลั้ลาข้างล่างสักพักแล้วก็ทำอาหารกินกัน
แน่นอนว่าต้องเป็นผัดกระหล่าสิ!!! รสชาติพอใช้ได้ครับ เพราะคนทำมันเป็นหวัดก็เลยชิมรสไม่ค่อยออก

แล้วก็ถึงเวลาที่ชัยต้องกลับบ้าน ตอนแรกบอกจะเอาเครื่องวีกลับไปด้วย
แต่คงเป็นเพราะกลัวจะโดนแมวน้ำเริงใจฟลูเซ็ตก็เลยทิ้งไว้ให้ผมเล่นกระมั่ง?
ก็ต้องขอขอบคุณและขอโทษด้วย ที่ต้องทำให้มึงทำอย่างงั้น
เอาเป็นว่าคราวหน้าจะไม่ให้มีแบบนี้แล้ว ปัญหาก็คือหลังๆเพื่อนรอมมีชม.การเล่นที่ยาวนานมากกกกก
เสี่ยงต่อการที่เครื่องจะพังได้รวมถึงเก็บรักษาดูแลไม่ค่อยดีเท่าที่ควร ชัยก็เลยเป็นห่วง

หลังจากชัยกลับไปแล้วผมก็เข้านอนเพื่อเก็บพลังไว้เล่น Rune Factory Frontier ต่อ
โดยการนอนแต่หัวค่ำ แล้วตื่นมาตอนสี่ทุ่ม หลังจากที่เล่นไปถึงตีหนึ่ง
ก็เกิดความเกรงใจอยากพักเครื่อง เลยไปเล่นคอมต่อ
3D Custom Shoujo!!! เกมอะไรอ้ะ? ไม่รู็จักกันล่ะสิ?
ไม่รู็จักก็ไม่รู้จักกันต่อไปครับเพราะมันเป็นเกมเด็กดีไม่ควรเล่น
วันนี้ผมได้มีโอกาส ได้ถ่ายแฟชั่นโอเมก้า ยูริโกะกันเลยทีเดียว

หลังจากที่เล่นเสร็จก็กะจะไปเล่นวีต่อแต่เกิดง่วงก้เลยไปนอนต่อ
ด้วยความหนาวทำให้ไม่สามารถลุกขึ้นมาเล่นต่อได้
แล้วก็เข้าสู่วันนี้โดยที่ยังไม่ได้เล่น Rune Factory Frontier ต่อ...

วันจันทร์ที่ 12 มกราคม 2552

...ไม่เขียนแล้วครับไม่มีอะไรน่าเล่าแล้วนอกจากว่า
เช้านี้หนาว หนาว หนาวมากๆ หนาวเกือบตาย
แล้วก็สแปม OP 4รอบหลังกินข้าวเสร็จ

ก็จบไปแล้วครับสำหรับ 3 วัน 3 คืน ในบ้านรอม
อย่างนี้แหละครับกลับสู่โลกแห่งความจริงอีกครั้ง
เคยคิดไหมครับว่าเวลาเราทำอะไรที่มีความสุขสนุกสนานเวลามันจะผ่านไปเร็ว
แต่อะไรที่ไม่ค่อยสนุกเวลาก็จะผ่านไปช้า ราวกับเวลาเดินได้ไม่เท่ากันอย่างั้น
ที่ว่ามานี่เป็นความรู้สึกส่วนตัวของผมนะครับ ถ้าไม่รู้สึกด้วยก็แล้วแต่

ถ้าเช่นนั้นล่ะก็ขอลาไปแต่เพียงเท่านี้

สวัสดีครับ

ปล.เพรชเกษมหนาวมาก

ปล2.คืนวันพระจันทร์เต็มดวง สหวีวี่วี

ปล3. น้ำเงี้ยวเขียวเรายังมี

ปล4.No.9 I'm Metal Man. My heart is made of metal.